Wielkie Święto Naszej Szkoły

Wielu wspaniałych gości, wystawa poświęcona historii Czterdziestki Jedynki oraz osiedlu Prokocim, ławeczka patrona szkoły, występ artystyczny w strojach z epoki Jana Kochanowskiego i Erazma Jerzmanowskiego, uroczyste odśpiewanie „Dni, których nie znamy” Marka Grechuty przez gości, nauczycieli i uczniów naszej szkoły oraz ogromny tort jubileuszowy to bilans głównego dnia obchodów 45 – lecia naszej szkoły.

„Gość w dom, Bóg w dom”

 20 marca punktualnie o godzinie 9:55 nastąpiło uroczyste rozpoczęcie głównych obchodów jubileuszu 45 – lecia naszej szkoły. Imprezę poprowadzili  nauczyciele: Wiesława Kubieniec, Robert Szymik oraz uczniowie: Nikola Dzięgiel i Piotr Kraj z klasy 5A. W tym szczególnym dla naszej społeczności wydarzeniu udział wzięli zaproszeni goście: wojewoda małopolski pan dr Krzysztof Jan Klęczar, zastępca prezydenta Krakowa pani Maria Klaman, główny specjalista w Wydziale Edukacji Urzędu Miasta Krakowa – Anna Majewska, Rafał Buchelt – były dyrektor Czterdziestki Jedynki oraz radny Dzielnicy XII i Członek Zarządu Dzielnicy XII, Barbara Leśniak – radna Dzielnicy XII Bieżanów – Prokocim, Andrzej Ulman – prezes Towarzystwa Przyjaciół Prokocimia im. Erazma i Anny Jerzmanowskich oraz dyrektorzy zaprzyjaźnionych szkół i przedszkoli oraz emerytowani nauczyciele naszej szkoły. Radę rodziców reprezentowały: Karolina Lis oraz Agnieszka Grochala.

„Odpowiednie dać rzeczy słowo”

Po przedstawieniu gości, wprowadzeniu sztandaru szkoły oraz odśpiewaniu hymnu Rzeczypospolitej Polskiej głos zabrała pani Agata Rybinska – Chudzicki – dyrektor naszej szkoły, która przywitała zgromadzonych gości, nauczycieli oraz uczniów tymi oto słowami: Wielmożni Goście, Czcigodni Nauczyciele, Miłościwi Rodzice, i  wy, Najmilsza Dziatwo! Z łaski Bożej i z przychylności ludzi dobrej woli dane nam jest dziś zgromadzić się w murach Szkoły Podstawowej nr 41 im. Jana Kochanowskiego w Krakowie, aby obchodzić uroczystość czterdziestego i piątego roku jej istnienia. Czterdzieści i pięć lat — jakoż to liczba niemała! — świadczy o pracy wytrwałej, o trosce nieustającej i o nadziei, która z pokolenia na pokolenie w sercach młodych się rozpala. W kolejnych słowach przypomniała pokrótce najważniejsze wydarzenia z bogatej historii szkoły: Niechaj będzie wspomniany ów dzień pamiętny — pierwszy dzień września Roku Pańskiego tysiąc dziewięćset osiemdziesiątego, kiedy to szkoła nasza poczęła swą działalność na osiedlu Prokocim Nowy, w południowej części grodu naszego, sławnego Krakowa. Wówczas to mury te, jeszcze nowe i świeże, przyjęły pierwsze zastępy uczniów, a w sercach nauczycieli zapłonęło pragnienie, by miejsce to stało się przystanią wiedzy i wychowania. A wkrótce potem, dnia czwartego grudnia Roku Pańskiego tysiąc dziewięćset osiemdziesiątego, nadano szkole naszej imię wielkiego poety, Jan Kochanowskiego, aby jego mądrość i umiłowanie cnoty stały się dla całej społeczności szkolnej drogowskazem i chlubą.

Przyszedł czas na podziękowania: Vivat schola, vivant professores! Niech żyje szkoła, niech żyją nauczyciele — a wraz z nimi niech rozkwita nauka i cnota. Czterdzieści i pięć lat to czas trudów i przemian. Bywały lata pomyślne i takie, które próbą były dla wytrwałości naszej. Wszelako dzięki wspólnemu staraniu grona pedagogicznego, ofiarności rodziców i pilności uczniów szkoła nasza rosła w siłę, pomnażając nie tylko liczbę klas i izb nauki, lecz nade wszystko bogactwo ducha. Wielce dziękuję tym, którzy przez lata służyli tej wspólnocie: nauczycielom dawnym i obecnym, pracownikom szkoły, radzie rodziców oraz wszystkim przyjaciołom, którzy dobre imię tej placówki pomnażali. Niechaj pamięć o ich trudzie będzie dla nas zobowiązaniem.

Wkrótce po tych słowach  pani dyrektor zwróciła się uroczyście do wychowanków: A wy, droga młodzieży, pamiętajcie, iż nauka jest skarbem, którego ani czas, ani przeciwności odebrać nie mogą. Szanujcie księgi, słuchajcie mistrzów waszych, a nade wszystko pielęgnujcie w sobie uczciwość i miłość ku bliźnim.

Następnie skierowała życzenia dla pracowników szkoły oraz jej uczniów:  Niech tedy ta uroczystość jubileuszowa stanie się nie tylko wspomnieniem minionych lat, ale i uroczystą przysięgą na przyszłość. Niech w murach tej szkoły zawsze rozbrzmiewa słowo prawdy, niech rozkwita przyjaźń, a praca nauczyciela będzie otaczana należnym szacunkiem. Niech każdy dzień przynosi nowe owoce — w postaci mądrości zdobytej, charakteru ukształtowanego i dobra uczynionego drugiemu człowiekowi. Oby następne dziesięciolecia przyniosły naszej szkole dalszy rozwój, pomyślność i światło wiedzy, które rozprasza mroki niewiedzy i prowadzi ku temu, co szlachetne. Niech wychowankowie tej szkoły, gdziekolwiek los ich powiedzie, niosą w sercach wdzięczność za otrzymane dobro i świadectwo, że tu nauczyli się myśleć mądrze, działać odważnie i żyć uczciwie. Ku chwale nauki, ku pożytkowi wspólnemu i ku pomyślności Rzeczypospolitej — ogłaszam obchody czterdziestego i piątego jubileuszu za uroczyście rozpoczęte. Bóg zapłać wszystkim za obecność, za życzliwość i za wspólne świętowanie tego pięknego dnia. Niechaj Opatrzność czuwa nad naszą szkołą teraz i w latach przyszłych.

„Co się komu w duszy gra”

  Kolejno głos zabrał wojewoda małopolski dr Krzysztof Jan Klenczar, który powiedział: To jest wielka przyjemność, ze mogę się z państwem spotkać. Gratuluję wspaniałego jubileuszu. Szkoła wykonuje niezwykle ważne zadanie: stanowi centrum dla lokalnej społeczności, buduje te społeczność, tworzy więzi, a to stanowi  najpiękniejszy przykład dla młodych ludzi. Dziś młodzi ludzie nie wierzą w siebie. My – dorośli  przed laty byliśmy na waszym miejscu. Nie bójcie się działać, podejmować wyzwań. Uwierzcie w siebie, uwierzcie w to, że możecie osiągnąć w życiu naprawdę wiele.  Nasz gość poruszył w dalszej części przemówienia ważną dla nas wszystkich kwestię patriotyzmu. Co dziś znaczy patriotyzm? To kochać ojczyznę. Ojczyzna zaś to drugi człowiek, ojczyzna to ziemia. Patriota natomiast to człowiek., który lubi, szanuje innych ludzi. I to właśnie w patriotyzmie jest ważne, aby pomagać innym ludziom: osobom starszym, rodzicom, dziadkom. Życzę, aby spełniły się wasze marzenia. Życzę wamwszystkiego co najlepsze. Świętujcie i bądźcie szczęśliwi.

Następnie przemówiła pani Maria Klaman, która odczytała list od prezydenta miasta Krakowa skierowany do społeczności naszej szkoły. Pan prezydent napisał, że szkoła od ponad czterech dekad realizuje wielką ideę uczenia oraz wychowywania młodzieży.

Zaś pani wiceprezydent powiedziała: Szkoła ta jest miejscem, które dba o wartości. Jest to szkoła  otwarta na wszystkie dzieci, w tym także ukraińskie. Dziękuję, że każdy uczeń jest dla was talentem, który rozwijacie. Życzę wam powodzenia i wiary w siebie.  Po czym przekazała na ręce pani dyrektor okolicznościowy dyplom i upominek.

Kolejnym prelegentem był pan Rafał Buchelt były dyrektor Czterdziestki Jedynki oraz radny Dzielnicy XII i Członek Zarządu Dzielnicy XII.

To dla mnie szczególne wydarzenie, bo kilkanaście lat spędziłem w tej szkole najpierw jako uczeń, potem jako pracownik: nauczyciel i dyrektor. Pamiętam, że przed laty w szkole było około 1000 uczniów, a szkoła pracowała na dwie zmiany. Pamiętam lekcje wychowania fizycznego, które odbywały się na korytarzach szkoły. Pamiętam też, że w latach 80. funkcjonowała klasa sportowa. Gratuluję Państwu osiągnięć edukacyjnych, turniejów sportowych. Życzę wszelakiej pomyślności i co najmniej dalszych 45 lat działalności.

Po nim głos zabrała pani Barbara Leśniak radna Dzielnicy XII Bieżanów – Prokocim. Prelegentka odczytała list radnego miasta Krakowa Zbigniewa Kożucha. Mogliśmy usłyszeć, że szkoła jest miejscem szczególnym, a dzięki niej możemy zmieniać i kształtować  otaczający nas świat na lepsze. Tu w jej murach rodzą się przyjaźnie, które trwają potem przez lata. Następnie złożyła na ręce pani dyrektor bukiet kwiatów.

Na koniec tej części obchodów głos zabrała jeszcze przewodnicząca Rady Rodziców, działającej przy naszej, szkole pani Karolina Lis. Serdecznie gratuluje Państwu jubileuszu 45 – lecia. Szkoła dla dzieci jest miejscem szczególnym. Dziękujemy za państwa wykonywaną  pracę.

„Vita brevis, ars longa”

Kolejny punktem programu była część artystyczna przygotowana i wykonana przez uczniów wszystkich klas. Warto przy tej okazji wspomnieć, że autorką scenariusza jest pani Beata Pazderska. Uczniowie klas IV- VI przygotowali występ artystyczny utrzymany w XVI i XIX – wiecznej stylistyce oparty na fragmentach utworów literackich Jana Kochanowskiego, a także misji i działalności  drugiego bohatera widowiska – Erazma Jerzmanowskiego  – polskiego działacza społecznego, filantropa i mecenasa. Mogliśmy m.in. zobaczyć próbkę tańca dworskiego wykonanego przez uczniów klas trzecich. Sam zaś scenariusz oparty był na dialogu obu wybitnych Polaków, dla których sztuka, literatura i pasja naukowa były czymś niezwykle ważnym, kształtującym nasz świat.

Po krótkim wprowadzeniu przez przewodniczącą Samorządu Szkolnego Antoninę Pająk, która zauważyła, że pomaganie innym, akcje charytatywneorganizowane przez Koło Wolontariatu to źródło dumy, wybrzmiały dźwięki wielkiego przed laty przeboju zatytułowanego „Moja i twoja nadzieja” odśpiewanego przez połączone siły klasy 5A i 7B.

Antonina  Pająk ponadto zauważyła, że chcemy mieć wpływ na życie w szkole. Dlatego uczymy się zasad demokracji i działamy w Samorządzie Szkolnym. Dobro wspólne to nasza największa wartość.

Wtedy Zuzanna Zmysło z towarzyszeniem chórku złożonego z koleżanek: Eweliny, Kingi, Justyny, Antoniny i Zosi Zdebskiej z klasy piątej zaśpiewała utwór Stanisława Sojki pt. „Tolerancja”.

Kinga Żelazny przyznała, że szkoła to nie tylko mury, ale też serca, umysły i talenty. Po tych słowach mogliśmy usłyszeć żywiołowe wykonanie słynnego utworu z repertuaru Marka Grechuty pt. „Dni, których nie znamy”.

  Później zebrani goście zostali zaproszeni do zwiedzania wystawy w Sali Pamięci – poświęconej historii naszej szkoły oraz historii osiedla Prokocim, Sali Przyszłości – poświęconej nowoczesnym trendom w edukacji oraz Sali Eksperymentów –  w której można było zobaczyć uczniów klas ósmych przygotowujących różne chemiczne eksperymenty.  Ponadto goście wpisywali siędo szkolnej kroniki.

W sali gimnastycznej wykonano także pamiątkowe zdjęcie zaproszonych osób, emerytowanych pracowników oraz dyrekcji naszej szkoły. Następnie wszyscy mogli  delektować się przepysznym jubileuszowym tortem.

Tekst: Daniel Prywer

Koncert Kolęd Pachnący Piernikami 2026

Wielu gości, wielu solistów, zróżnicowany repertuar, sala wypełniona po brzegi, liczne atrakcje oraz wspaniała atmosfera świąt Bożego Narodzenia. Oto bilans kolejnej już edycji, organizowanego od kilkunastu lat w naszej szkole, Koncertu Kolęd Pachnącego Piernikami.

22 stycznia w naszej szkole odbył się tradycyjnie Koncert Kolęd Pachnący Piernikami. Na początku Pani dyrektor Rybińska-Chudzicki wygłosiła przemowę oraz uroczyście powitała wszystkich zebranych tego dnia w sali gimnastycznej gości.

Występowało wiele grup oraz solistów. Niektórzy występowali wraz z całymi klasami, a niektórzy w mniejszych grupkach lub w duetach. Później zaczęła się już część wokalna wieczoru. Kilka klas wystąpiło z repertuarem kolęd w języku niemieckim, w tym nasza klasa 8A. Dodatkową atrakcją był  występ absolwentów naszej szkoły. Obecnie są to uczniowie m.in. Publicznego Liceum Jezuitów im. Św. Stanisława Kostki oraz chór z Archidiecezjalnej Szkoły Muzycznej II stopnia im. Ks. Kardynała F. Macharskiego. Jako gość specjalny wystąpiła także pani Barbara Leśniak, przewodnicząca Komisji Edukacji i Kultury Dzielnicy XII Bieżanów-Prokocim,  która wykonała swoją interpretację  wierszy krakowskich poetek.

Jak zawsze można było kupić pyszne ciasta oraz herbatę i kawę. Tradycyjnie była też loteria fantowa. Aby wziąć w niej udział przy wejściu, trzeba było kupić los, a następnie tylko odebrać nagrodę. Wszystkie losy wygrywały! Pod koniec odbyło się dodatkowe losowanie nagród specjalnych. Główną wygraną było wypożyczenie auta Volkswagen T-ROC na weekend. Pięknym zwieńczeniem tego niesamowitego wieczoru było wspólne zaśpiewanie kolędy przez grono pedagogiczne naszej szkoły.

                    Zuzanna Zmysło i  Justyna Szulc

Koncert Pachnący Piernikami 2025

Kilkunastu wspaniałych wykonawców, licznie przybyli goście – w tym emerytowani nauczyciele naszej szkoły. Tradycyjnie, jak co roku, spotkali się na niepowtarzalnym koncercie. Koncercie pachnącym piernikami, czyli pięknym Koncercie Kolęd.
Koncert odbył się w dniu 17 stycznia. Zapachniało także pysznymi świątecznymi piernikami. Ich niepowtarzalny aromat towarzyszył nam do późnego wieczora. Za oknem panował już zmrok, gdy się rozpoczął…
Na pierwszy świąteczny ogień poszli rodzice występujący w Szkolnej Grupie Teatralnej. Tym razem wcielili się oni w grupę kolędników i zaprezentowali program pt. ”Jak kolęda, to kolęda”.
Następnie pani Wiesława Kubieniec wraz z panią Anną Gaik uroczyście powitały wszystkich zgromadzonych tego dnia w sali gimnastycznej gości. Wśród nich znalazło się liczne grono emerytowanych nauczycieli Czterdziestki Jedynki. Byli obecni także absolwenci, rodzice i uczniowie.
Kolejnym gwoździem programu były występy zespołów i solistów, którzy, zgodnie z wieloletnią tradycją naszej szkoły, przedstawili własne niepowtarzalne interpretacje kolęd, pastorałek oraz piosenek o tematyce świątecznej. Klasa 8b zaprezentowała kolędę niemiecką „ In der Weihnachtsbäckerei”, zaś klasy siódme „Kling Glöckchen Lasst uns froh”. Ponadto klasa 8a zaśpiewała piosenkę „Merry Christmas everyone”.
W ich gronie znalazła się także schola – złożona między innymi z absolwentek naszej szkoły. Ponadto kolędę zaprezentował zaprzyjaźniony z naszą szkołą zespół Yamaha. Niezwykły koncert tradycyjnie zwieńczyłwystęp nauczycieli, którzy zaśpiewali kolędę „Bóg się rodzi”.
Pomiędzy występami odbywała się loteria. Cieszyła się ona dużym powodzeniem. A ciekawych nagród było całe mnóstwo!
W trakcie koncertu można było w sklepiku nabyć słodki poczęstunek, kawę i herbatę. Pysznych wypieków było co nie miara.Dwoiły i troiły się w oczach. Od smakowitych serników po urodziwe pierniki! Od okazałych szarlotek po pulchne makowce! Amatorów słodkości również nie zabrakło. Każdy jednak cierpliwie odczekał swoje w niemałej przecież kolejce.
Na sam koniec Pani Dyrektor podziękowała wszystkim gościom i uczestnikom tegorocznego koncertu.
Wszystkim zebranym tego dnia w gmachu naszej szkoły udzieliła się ta szczególna, magiczna wręcz atmosfera wspólnego świętowania. Uśmiechy nie schodziły z twarzy. Wielka szkoda, że to wspaniałe i pełne czaru wydarzenie odbywa się tylko raz do roku!

Daniel Prywer